Nie wykonuj kominów domowym sposobem, wykorzystując dostępne na rynku stalowe lub ceramiczne wkłady i izolując je zwykłą wełną mineralną - ryzyko pożaru lub zatrucia tlenkiem węgla jest bardzo duże. Bądź świadom, że, że gdy dojdzie do zapłonu sadzy w kominie, temperatura w kanale na całej jego długości często może przekroczyć 1000°C
Montując prefabrykowany komin stalowy lub ceramiczny postępuj ściśle według zaleceń producenta, z wykorzystaniem wszystkich elementów danego systemu.
Kanał dymowy (rura wewnętrzna) u podstawy powinien być wyposażony w wyczystkę do wybierania sadzy, zamykaną szczelnymi drzwiczkami
Pamiętaj o szczelinach dylatacyjnych - rura ceramiczna lub stalowa na całej długości nie może stykać się z obudową i w żadnym wypadku nie może być sztywno zblokowana w kominie. Najczęściej spotykanym błędem jest obmurowanie takiej rury cegłą i wypełnienie powstałej szczeliny zaprawą. Komin wykonany w taki sposób, w trakcie eksploatacji popęka.
Przy zakupie elementów komina ceramicznego lub stalowego, dokładnie sprawdź zakres dopuszczalnych temperatur - błędem jest zakup elementów komina przeznaczonych do pieców gazowych lub olejowych, gdzie dopuszczalna temperatura spalin nie przekracza 250°C. Zwróć również uwagę na atesty a w szczególności czy system nadaje się do odprowadzania spalin z pieców na paliwa stałe, a także czy jest odporny na pożar sadzy około 1000°C.
Wykonując komin z prefabrykowanych elementów należy wcześniej ustalić i zaprojektować wszystkie jego elementy, a w szczególności wysokość montażu trójnika - wysokość wykonania trójnika zależy m. in. od typu paleniska, sposobu podłączenia
Na komin murowany z cegły, przygotuj cegłę pełną, wysokiej jakości - dobrze wypaloną oraz nie posiadającą spękań o klasie min. 15. Niedopuszczalne jest stosowanie białej cegły silikatowej, cegły dziurawki, bloczków z gazobetonu, pustaków ceramicznych
Spoina między cegłami powinna być pełna i jak najcieńsza - do 1cm, szczególnie ważne jest zapewnienie szczelności między kanałami. Wnętrze kanału dymowego należy oczyścić z resztek zaprawy. Komin z cegły musi być otynkowany na całej długości, również na poddaszu. Nie wskazane jest obudowanie komina wykonanego z cegły, płytą GK ponieważ w razie wystąpienia nieszczelności trudne będzie je zlokalizować.
Komin prowadzony przy ścianie zewnętrznej lub przez nie ogrzewane poddasze powinien być izolowany termicznie.
Bezwzględnie zachowaj bezpieczną odległość 16cm od łatwopalnych materiałów licząc od wewnętrznej powierzchni kanału dymowego.
Temperatura ściany zewnętrznej komina nie może przekraczać 80°C.
Komin powinien być prowadzony pionowo - dopuszcza się odchylenie od pionu o 30° (wyjątkowo 45° na odcinku nie dłuższym niż 2m).
Komin powinien stanowić jednolitą konstrukcję - zabronione jest wykonywanie połączeń kanału dymowego w stropie lub przedzielanie komina stropem betonowym
Nie należy wspierać na kominie wieńców, belek stropowych, czy krokwi.
Kanał dymowy powinien posiadać przekrój poprzeczny zbliżony do koła lub kwadratu a jeśli jest prostokątny to stosunek jego wewnętrznych wymiarów powinien wynosić maksimum 2:3. Przekrój kanału powinien być niezmienny na całej długości komina
Powierzchnia przekroju poprzecznego powinna wynosić 400 cm2, (20 x 20cm) lub nawet 600cm2 (27 x 27cm) przy czym chodzi tu o przekrój hydrauliczny, który na przykład dla często spotykanego kanału z cegły o wymiarach 14 x 27cm wynosi 267cm2.
Czynna wysokość komina powinna wynosić około 4-7m a jego optymalny ciąg to - 10-20 Pa.
Będąc właścicielem budynku przed podłączeniem kominka, powinieneś uzyskać pozytywną opinię kominiarską zaświadczającą, że kanał dymowy, do którego ma być podłączony kominek jest drożny, szczelny i spełnia wszelkie wymogi do odprowadzania spalin z pieca na paliwo stałe.
Podczas eksploatacji kominka, komin powinien być czyszczony i kontrolowany przez kominiarza cztery razy w roku (Dz. U. Nr 75 z 15 czerwca 2002 r.)
Zdarza się, że nieszczelności i wady komina, ujawniają się po dłuższym czasie eksploatacji i mogą być przyczyną groźnych pożarów oraz śmiertelnych zatruć tlenkiem węgla!!!